در حالی که جنگ‌افروزان جمهوری اسلامی در تهران و پناهگاه‌های امن خود پنهان شده‌اند، سربازان وظیفه و نیروهای جوان را در پادگان‌هایی بی‌دفاع رها کرده‌اند، بی‌آنکه حتی توان حفاظت از این نیروها را داشته باشند. این رژیم بار دیگر نشان داده است که میان جان فرزندان ایران و بقای خود، همواره بقای خود را انتخاب می‌کند. جمهوری اسلامی این جنگ را بر ملت ایران تحمیل کرده است و مسئولیت جان همه قربانیان آن، از جمله‌ سربازان در پادگان بمپور، بر عهده همین حکومت است. آرزوی همه ما، صلح، امنیت و آرامش برای تمامی ایرانیان است، اما تا زمانی که این رژیم بر سر کار باشد، نه امنیتی پایدار ممکن است و نه صلحی واقعی. این رژیم تبهکار بیش از آنکه دل‌نگران امنیت مردم ایران باشد، نگران حفظ حزب‌الله لبنان و دیگر نیروهای نیابتی خود در منطقه است. برای این رژیم، بقای بازوهای تروریستی‌اش از امنیت و جان مردم اهواز، زاهدان، بندرعباس، بوشهر، چابهار و سراسر ایران مهم‌تر است. خطاب من به سربازان، افسران و همه نیروهای میهن‌دوست است. جان خود را برای بقای جمهوری اسلامی به خطر نیندازید. سوگند شما به ایران است، نه به رژیمی که در لحظه خطر، سرکردگانش می‌گریزند و شما را بی‌پناه رها می‌کنند. من با خانواده‌های داغدار سربازان وظیفه که در حملات اخیر به مراکز نظامی جمهوری اسلامی جان باختند، عمیقأ هم‌دردی می‌‌کنم، و از خانواده‌های همه سربازان وظیفه می‌خواهم تا آنجا که در توان دارند، اجازه ندهند فرزندانشان در این شرایط خطرناک به خدمت سربازی اعزام شوند. هیچ پدر و مادری نباید فرزند خود را به پادگان‌هایی بفرستد که امروز به جای محل خدمت، به میدان مرگ تبدیل شده‌اند. این جوانان، فرزندان این سرزمین هستند، نه سپر انسانی جمهوری اسلامی. آنها نباید بهای بقای حکومتی درمانده را با جان خود بپردازند. هم‌چنین از مردم شریف ایرانشهر و زاهدان که برای اهدای خون و یاری رساندن به سربازان مجروح پادگان بمپور شتافتند، صمیمانه سپاسگزارم. این همبستگی ملی یادآور این حقیقت است که مردم ایران، حتی در سخت‌ترین روزها، فرزندان خود را تنها نمی‌گذارند. ایران به فرزندانش زنده نیاز دارد، برای ساختن آینده‌ای آزاد، آباد و سربلند