Arya Yadegaar
@AryJeayBackup
Arya from @AryJeay sacked at 250k by the US GOV. Independent Iranian writer
359 Following 78K Followers
Footage published on Iranian channels shows the IRGC launching a missile towards a target in the Strait of Hormoz in honour of martyr Ali-Akbar Firouzi.
Ali Akbar Firouzi was an IRGC member of the special naval forces of the Abu Abdullah Brigade. He was reportedly martyred in a traffic accident while returning from a mission, 2 days ago.
Show more
پاسدار علیاکبر فیروزی حین بازگشت از ماموریت و در جاده بندر خمیر براثر سانحه تصادف به شهادت رسید
IRGC announces that a third Oil Tanker has been struck today:
Iran’s IRGC-Navy says a 3rd oil tanker was disabled in the Strait of Hormoz, after colliding with a sea mine, this afternoon, while attempting to pass through an unauthorized route.
The tanker is currently burning in the eastern Strait of Hormoz.
The IRGC says that following the destruction of the US military’s coastal radar and navigational telecommunication systems, south of the Strait of Hormoz, these tankers are attempting to transit through unauthorized routes at a significantly higher risk than before.
As a result, their attempts to navigate these dangerous and are causing them to collide with sea mines.
Show more
Iran has struck another tanker today, east of Oman with a missile/drone.
Iran’s top security chief, Mohsen Rezaei:
We have asked the Americans to provide a clear and unambiguous response to our conditions, but they have not yet provided us with a response like thay. Their response is deceptive.
All claims made by the US regarding the continuation of negotiations with Iran and the holding of a meeting in Qatar are lies. They are aimed at reducing economic pressure and lowering oil prices.
This includes about me meeting with the US Vice President, which is completely false and baseless.
The Strait of Hormoz will not be reopened until Iran's 7 conditions are met, bluntly said.
Show more
Iran has struck another tanker today, east of Oman with a missile/drone.
UKMTO WARNING 201-26
Click here to view the full product.⤵️
#MaritimeSecurity# #MarSec#
US Secretary of war, Pete Hegseth:
“The claim that the US military targets civilians is a lie, and a slander.”
@PiersUncensored @piersmorgan @scotthortonshow @maxabusa @malachybrowne Here are some of the investigations we referenced, without a paywall. On the school in Minab, that killed at least 120 children:
Show more
IRGC advisor, General Balali, gives us some insight into the hypersonic Fattah-2 HGV missile
“The Fattah-2 missile maneuvers using different algorithms, not just a single one. This makes it impossible for the enemy to predict its future position and position an interceptor missile along its trajectory to shoot it down.
In other words, they have the capabilities and technology to deal with a particular type of threat, but we know their capabilities, their strengths, and their weaknesses.
By exploiting those weaknesses, we’ve developed a weapon that can reach its target without the enemy even realizing where the strike came from.
This is possible because our weapons production is entirely indigenous. It’s our own technology. Whatever we need, we design it ourselves and manufacture the weapon ourselves.”
Note: Fattah 2 has a range of 1500km.
Show more
🔴 Breaking:
Iran has unveiled a new stealthy long-range cruise-missile
A new Paveh version with low-observable shaping and low mounted wings
➡️ Already volume produced and not yet used operationally as far as known
Show more
IRGC missile drills continue in Iran, as part of testing out new missile upgrades.
Blurred missile, what could it be 👀
NEW: Iran unveils new underground missile complex
The unveiling was accompanied with the visit of Iran’s Chief of Staff & the Commander of the Khatam al-Anbyia, and General Seyed Majid Mousavi, Commander of the IRGC Aerospace Force.
The complex houses many various missile types and weapons, including medium-range ballistic missiles and long-range anti-ship cruise missiles (strong message).
Show more
NEW: Iran unveils new underground missile complex
The unveiling was accompanied with the visit of Iran’s Chief of Staff & the Commander of the Khatam al-Anbyia, and General Seyed Majid Mousavi, Commander of the IRGC Aerospace Force.
The complex houses many various missile types and weapons, including medium-range ballistic missiles and long-range anti-ship cruise missiles (strong message).
Show more
Iran’s IRGC Navy says 2 violating oil tankers, traveling through an unauthorized route in the Strait of Hormoz, were disabled and are currently burning after massive explosions.
• One of these vessels, a supertanker, collided with a sea mine and exploded.
• The second tanker, which was under the protection of US military fighter jets, attempting to secretly pass through an illegal route, also experienced an “incident” and was disabled, engulfed in a massive fire.
The IRGC says it’s worth noting that these tankers collided with the "firewall" of the Strait of Hormoz after turning off all of their AIS systems. They were then abandoned on the southern coast of the strait and are currently burning.
Show more
good analysis
Well written analysis by Mahdi Kharratiyan, an Iranian political researcher, which closely fits together with what I wrote last night.
The US is returning to negotiations because of mounting pressure from financial markets and the Republicans’ heavy midterm defeat.
Iran has a rare opportunity to end the war from a position of strength, but is risking it by wasting it through repeating the same failed diplomatic approach.
The same repeated mistake:
1️⃣ Mediation proposal comes up during a critical moment.
2️⃣ Direct or indirect negotiations take place
3️⃣ Next, a flood of partially accurate and false reports reach the media, forcing the Iranian side to deny some or all of them
4️⃣ Finally, Iran finds itself in a position where it has no choice but to terminate the negotiations
Currently, and this is my opinion, we’re at stage 1 again where we experience a flood of reports regarding proposals to mediate Iran-US talks and a little of stage 3 where an influx of rumours are spread in the media, forcing Iran to deny them (example: Yesterday with the fake news on Mohsen Rezaee-Vance meeting)
The problem goes far beyond negotiations with Washington. Iran continues to treat Strait of Hormoz, Yemen, Lebanon and regional trade corridors as separate issues, while accommodating the UAE, which is actively undermining Iran’s leverage in the Strait of Hormoz.
The UAE is central to the US-backed IMEC corridor and Israel’s regional economic ambitions.
Allowing Emirati shipping networks to bypass Iran’s restrictions risks weakening Tehran’s control over Strait of Hormoz and strengthening Israeli influence.
Lebanon’s recent integration into the IMEC port network is particularly concerning, which could potentially pave the way for a Beirut–Haifa trade route and further pressure on Hezbollah and southern Lebanon.
Iran needs a comprehensive postwar strategy, not another narrow agreement with Washington.
China and Russia must play a central role in establishing a new regional security and economic order, reducing US and Israeli influence, and supporting alternative trade corridors linking Iran, Pakistan, Turkey, Iraq, Syria and Lebanon.
Relations with Saudi Arabia should also improve, provided its policies toward Yemen and Lebanon are addressed.
The nuclear issue must be reconsidered as part of this broader settlement.
Iran should reject permanent nuclear restrictions, preserve the option to withdraw from the NPT under Article X, and ensure that any concessions are immediately reversible. Nuclear restraint must be conditional on credible security guarantees, not unconditional promises.
Iran should retain military control of Strait of Hormoz while considering arrangements to share its commercial benefits with Persian Gulf states, provided China supports the development of Iranian ports, particularly Chabahar.
The biggest danger is losing the leverage Iran has already gained.
If negotiations merely calm oil and financial markets while Iran continues accommodating the UAE, Washington’s pressure will ease while Iran’s economic difficulties worsen. Tehran could ultimately face another war or be forced into far greater concessions.
The objective should be a durable regional settlement that breaks Iran’s pre-war dependence on the UAE, strengthens its geopolitical position, and guarantees its long-term security and economic development.
The US should be one part of that settlement, not its center.
Show more
پیامدهای ویرانگر انفعال ایران در برابر اقدامات مخرب ائتلاف هند-امارات-اسرائیل و نکاتی در باب معماری نظم امنیتی پساجنگ در منطقه غرب آسیا
با تشکر از
این روزها خبر مذاکرات ایران و آمریکا مجدداً داغ شده و هر روز شایعاتی در مورد افزایش یا کاهش احتمال این توافق از اطراف و اکناف به گوش میرسد. سیل اخبار مذاکرات جدید از دو روز پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا آغاز شد و در روز دوشنبه قیمت نفت را ۱۰ دلار کاهش داد که ترامپ آن را بزرگترین سقوط تاریخ بازار نفت نامید. این شوک نزولی، نفت را از یک کانال صعودی که ۵ ماه در آن قرار داشت خارج کرد، یه این امر که در جای خود باید بررسی شود، خصوصا اینکه انتخابات بسیار رقابتی بود و نظرسنجیها برد با فاصله معنادار دموکراتها را بازتاب نمیدادند.
بعد از گذشت مدت کوتاهی از تحولات، اکنون میتوان گفت که متأسفانه طرف ایرانی همچنان از وقایع پیشین درس نگرفته و در همان مسیرهای نادرستی گام برمیدارد که پیش از این در آن بارها گام زده و نتایجی معکوس گرفته است. روال همیشه این بوده است: ابتدا در یک مقطع حساس پیشنهاد میانجیگری مطرح میشود؛ سپس مذاکراتی مستقیم یا غیرمستقیم انجام میشود؛ سپس سیلی از اخبار نیمهدرست و نادرست به رسانهها سرازیر میشود که طرف ایرانی باید بخشی یا تمام آنها را تکذیب کند؛ و در نهایت طرف ایرانی خود را در موقعیتی مییابد که ناگزیر باید مذاکره را خاتمه دهد. تنها فایده این مسیر تکراری این است که در مقطعی حساس فشار از گرده طرف آمریکایی برداشته میشود، اما چیزی عاید طرف ایرانی نمیشود، یا اگر بشود مقطعی و زودگذر است.
در مورد تحولات اخیر در منطقه و مذاکرات نکاتی وجود دارد که در اینجا به اهم آنها میپردازیم:
۱. بدون شک ترامپ و حزب جمهوریخواه ضربهای بسیار سنگین و حتی جبرانناشدنی (در حد باخت پس از رسوایی واترگیت) را در انتخابات میاندورهای دریافت کردهاند، تا جایی که نه فقط از بابت دست رفتن کنترل دو مجلس، بلکه از بابت انتخابات ۲۰۲۸ و آینده میانمدت حزب جمهوریخواه و بقای گفتمان ماگا باید نگران باشند؛ و ترکیب این مسئله با التهابات اخیر بازارهای مالی، خصوصاً بخش AI، آنها را به سمت تست مجدد راهحل دیپلماتیک سوق داده است و از جهاتی میتوان گفت که در صورت درک درست ایران از شرایط، فرصتی کمنظیر برای ایران جهت پایان دادن به جنگ از موضع قدرت فراهم شده است.
۲. طرف ایرانی نیز همچنان بر شروط ۷ گانه خود اصرار دارد و امیدوار است با اهرم تنگه هرمز، از ایالات متحده امتیازات بزرگی دریافت کند. ایران با نرخ متفاوت و گستردهای در حال زدن کشتیهای عبوری از تنگه است و اخیراً توانست قیمت نفت آتی را پیش از مذاکرات به ۱۱۸ و قیمت نفت فیزیکی را به نزدیکی ۱۵۰ دلار برساند.
۳. طرف ایرانی همچنان انحصار مذاکره با آمریکا را تنها راهحل میداند و مسائل را خطی و نه شبکهای و درهمپیوسته تحلیل میکند. برای مثال، ایران اگرچه بر پایان جنگ در همه جبههها تأکید دارد، اما ربط معناداری بین پرونده یمن و لبنان برقرار نمیشود؛ و از اهرم فشار بر امارات در تنگه هرمز و فشار بر عربستان در بابالمندب و دریای سرخ جهت بهبود شرایط حزبالله در جنوب لبنان، استفاده مستقیم و معناداری نمیشود.
۴. به طور خاص، ایران همچنان در قبال عامل اصلی قاچاق نفت در تنگه هرمز، یعنی امارات متحده عربی، رویکردی مسالمتآمیز و ملایم دارد، و همین امر باعث شده دوباره طرف آمریکایی تلاش کند روایت «تنگه هرمز از دست ایران خارج شده است» را جا بیندازد، تا ایران نتواند از آن به عنوان کارتی در مذاکرات استفاده کند. همه اینها در حالی است که امارات در حال نمایش خصومت خود علیه ایران در پروندههای متعددی چون یمن و لبنان است.
۵. پیش از این در مورد لابی بسیار خطرناک امارات در ایران و نفوذ آن در دستگاههای حساس سخن گفته بودیم و اکنون برای نویسنده کاملاً محرز شده است که طرفداران مماشات با امارات با ادلهای بسیار حقیر و تاکتیکی به دنبال تأمین امنیت کشوری هستند که متحد راهبردی اسرائیل در منطقه غرب آسیا بوده و تنها کشوری در خاورمیانه است که اسرائیل آن را به عنوان متحد قابل اعتماد و نزدیک خود پذیرفته است. به عبارتی، در پرونده امارات، که نماد و نمود عینی نظم آمریکایی-اسرائیلی در منطقه غرب آسیا است، مضرات راهبردی و بلندمدت مماشات با امارات در برابر چند امتیاز تاکتیکی و زودگذر نادیده گرفته میشوند. در مورد این مسئله ناگفتهها و حقایقی وجود دارد که در زمان خود آنها را بیان خواهم کرد.
۶. طرف ایرانی در رویکردی پارادوکسیکال از یک طرف بر استیفای حقوق خود از طریق تنگه هرمز مصر است و از طرف دیگر با عامل اصلی سوزاندن این برگه در این تنگه مماشات میکند. این مسئله علامت سؤالهای مهمی را در پایتختهای قدرت بزرگ، یعنی مسکو و پکن، ایجاد کرده است. همچنین طرف ایرانی تحرکات محدودی ناظر به مذاکره با پکن و مسکو جهت تثبیت نظم پساجنگ از خود نشان داده است و اگرچه سفرهای اخیر دکتر باقریکنی به پکن، و دیدار وی با نماینده ویژه چین و همچنین سفر مهم سرلشکر رضایی به مسکو در این جهت ارزیابی میشود، اما مذاکره با طرف آمریکایی همچنان ادامه همان روشهای پیشین است، حتی اگر پکن و مسکو نقشی پررنگتر پیدا کرده باشند. به عبارتی مسئله اصلی ایران واسطهگری دوحه، مسکو یا پکن نیست، و تا زمانی که رویکرد «نظممحور» به مذاکرات حاکم نشود و مسئله تنگه هرمز، امارات و کوریدور IMEC و ائتلاف I2U2 در یک بسته منسجم سیاستی مورد بررسی قرار نگیرد، شانس اینکه اصرار بر ۷ شرط مشکلی را حل کند، اندک خواهد بود.
۷. پیش از این گفته بودیم که کوریدور به اصطلاح عمانی، کوریدوری اماراتی-اسرائیلی است و مسئله تنگه هرمز فراتر از قیمت نفت و ناظر به نقش بندر راهبردی جبلعلی و نقش کلیدی امارات در کوریدور IMEC است. لذا با عنایت به گزارههای فوق، هرگونه مماشات با امارات در مورد تنگه هرمز به معنی پذیرش نقش اسرائیل در کنترل معادلات تنگه است و این مسئله ممکن است پکن یا مسکو یا هر دو را به این نتیجه برساند که جهت جلوگیری از افزایش نقش اسرائیل در تنگه، به ایران جهت بازگرداندن تنگه به شرایط قبل فشار وارد کنند، که علائم اولیه آن در حال ظاهر شدن است.
۸. برای نگارنده محرز شده است که لابی امارات در ایران درصدد است تا به هر قیمت ممکن، ایران را به معادلات و نظم پیشاجنگ و وابستگی لجستیکی و ارزی پیشین به امارات بازگرداند و برای تحقق این هدف از همه ابزارهای ممکن استفاده کرده و میکند. این در حالی است که بزرگترین تنبیه ایالات متحده پس از تحمیل جنگی سخت به ایران، تغییر نظم منطقه غرب آسیا و ارتقای نقش ژئوپولتیک و ژئواکونومیک ایران به شکلی است که بتواند در مسیر اتصال هند به روسیه و چین به اروپا جایگاهی محوری پیدا کند، امری که در تضاد کامل با منافع بلندمدت امارات و اسرائیل قرار دارد.
۹. ادامه مسیر فعلی با امارات نه تنها به معنای فروپاشی پیشنهاد طرح ۷ بندی ایران به واسطه ناکارآمدنمایی برگ تنگه هرمز است، بلکه به معنای پذیرش حاکمیت دوفاکتوی اسرائیل بر بخشی از تنگه هرمز، تثبیتکننده کوریدور IMEC و دارای تبعات بسیار جدی و بلندمدت بر معادلات جنوب لبنان و ژئوپولتیک شیعه است. کمتر از یک ماه قبل، بنادر بیروت و طرابلس لبنان به شبکهای پیوستهاند که به «کوریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا» (IMEC) متصل است. مدیریت بندر بیروت و بندر طرابلس روز ۶ اکتبر در دهلینو یک بیانیه مشترک امضا کردند تا به «باشگاه بنادر IMEC» بپیوندند، باشگاهی که در همان روز راهاندازی شد. این خبر در کنار اخبار پیشین دال بر فشار فرانسه و امارات جهت پیوستن لبنان به آیمک، معنایی جز پیوستن لبنان به پیمان ابراهیم و قرار گرفتن در مدار هند-امارات-اسرائیل-ایالات متحده ندارد، که این امر خود مقدمه احیای مسیر قدیمی بیروت-حیفا و خالی شدن جنوب لبنان از شیعیان خواهد بود.
۱۰. در حال حاضر پیمان مکه و مسیر راهآهن حجاز با حمایت پشتپرده چین به رقیبی برای ائتلاف I2U2 و کوریدور IMEC مبدل شده است. پکن انتظار دارد تهران با این ائتلاف رابطه بهتری داشته باشد، که البته در جای خود محل بحث است. ایران حاضر است با محور چین-پاکستان-عربستان-ترکیه در برابر محور آمریکا-هند-امارات-اسرائیل همکاری کند، اما مسلماً ایران نمیتواند نقش دوگانه عربستان در کوریدور IMEC و نقش منفی ریاض در یمن و لبنان را نادیده گیرد. با وجود این در صورت ایفای نقش فعالتر پکن، ایران میتواند در اتصال کوریدور CPEC پاکستان از طریق ریمدان یا چابهار به ترکیه ایفای نقش کند. همچنین در صورت همکاری بیشتر ترکیه و نقش فعالتر چین، میتوان در میانمدت و به تدریج به مسیر شرقی-غربی عراق-سوریه-لبنان و جدا کردن لبنان از IMEC اندیشید، امری که نیازمند فعالیتهای دیپلماتیک بسیار گسترده است. علیایحال، ایران باید از هر مسیری که تضعیفکننده امارات و اسرائیل در منطقه باشد، استقبال کند و با قید ملاحظاتی، من جمله تعیین تکلیف محاصره یمن و فشار بر حزبالله، به سمت کاهش تنش با عربستان حرکت کند.
۱۱. یکی از ارکان نظم آینده منطقه غرب آسیا، ابعاد نظامی و امنیتی آن، خصوصاً بخش هستهای آن است. با عنایت به این نکته نگارنده پیشبینی میکند که دیر یا زود، به دلیل فشار پکن و واشنگتن و لابی عربی، مسئله هستهای به مذاکرات افزوده خواهد شد، لذا باید راهحلی ایجابی و نه سلبی برای پرونده هستهای ایران ارائه شود. نگارنده بارها تأکید کرده است که ایران نمیتواند و نباید به راهحلهای پیش از ۲۸ فوریه بازگردد و دادن قول قطعی به جامعه جهانی برای نساختن بمب اتمی و تعهد مطلق به NPT دیگر عاقلانه نیست. از طرف دیگر حرکت دفعی به سمت بمب به دلیل چسبندگی نهادها به مسیرهای پیشین با چالشهایی مواجه است. در حال حاضر مطالبه جامعه ایران برای ساخت بمب اتمی در سطح بالایی است و این فینفسه بسیار خوب است. اما ایجاد دوگانه «بمب همین الان/بمب نمیخواهیم» با توجه به قاعده سیاستی «وابستگی به مسیر»، عاقبت نظام را به پذیرش راهحلهایی که مسیر اتمی شدن ایران را برای همیشه مسدود خواهد کرد سوق خواهد داد، و ترویجدهندگان این دوگانه به احتمال زیاد به شکلی مستقیم یا غیرمستقیم از جانب سرویسهای اطلاعاتی بیگانه هدایت میشوند، خواه طرفدار ساخت بمب باشند و خواه مخالف آن. نگارنده تأکید دارد که هر راهحل هستهای، اعم از آنکه در آن انعطاف باشد یا خیر، باید دارای ارکان زیر باشد:
الف. عدم حرکت ایران به سمت سلاح اتمی نباید مطلق بوده، و باید مشروط به تأمین امنیت ایران و تعهد کامل طرف مقابل به مفاد تفاهم باشد، لذا باید مکانیزم ماشهای برای خروج از NPT تعریف شود که عنداللزوم فعال شود.
ب. هرگونه انعطاف ایران باید دارای ماهیت برگشتپذیر باشد، و این برگشتپذیری باید دفعی باشد. لذا رقیقسازی دفعی و انتقال مواد به خارج و حتی تبدیل مواد غنای بالا به میله سوخت قابل قبول نیست.
ج. با توجه به تجربه پاکستان و ایالات متحده، ایران باید نسبت به تأسیس یک ساختار تخصصی اطلاعات-ضداطلاعات در حوزه هستهای اقدام کند، ساختاری که در صورت فعال شدن مکانیزم ماشه توان تطور به ساختار فرماندهی و کنترل هستهای را داشته باشد.
د. ایران باید مذاکرات جامعی را با چین و روسیه جهت استناد به ماده ۱۰ NPT آغاز کند تا در صورت فعال شدن مکانیزم ماشه، تبعات سیاسی خروج از NPT حداقل شود.
ه. ایران نباید بازرسی آژانس از مراکز بمبارانشده را بپذیرد؛ ایران میتواند از بازرسان مستقل چینی و روس که مورد تأیید سازمانهای اطلاعاتی ایران باشند دعوت کند تا طبق ضوابط سختگیرانه ایران از مکانهای مورد نظر بازدید و نتایج را به آژانس و ایالات متحده گزارش دهند.
و. ایران در حال حاضر قابلیت استناد به ماده ۱۰ NPT را دارد، لذا باید فعال نکردن دفعی خروج از NPT را با رفع تحریمها یا بخشی از آن و دسترسی به دانش روز هستهای معامله کند، که در این حوزه طرف معامله چین خواهد بود.
۱۲. به طرف چینی باید تفهیم شود که دادن وزن بیش از اندازه به مسیر پاکستان-عمان-عربستان-ترکیه با سیاستهای موازنهگر پکن ناهمخوان است و با توجه به تأکید شی بر «ارائه توسعه سبک چینی» به تمام ملل غرب آسیا، باید بین شمال خلیج فارس و جنوب آن موازنه برقرار شود. پکن و مسکو باید با ایفای نقش فعال در نظمسازی، با ایالات متحده جهت معافیت کامل و دائمی خود از تمام تحریمهای سرمایهگذاری و فعالیت اقتصادی در ایران مذاکره کنند تا ایران بتواند نقش فعال خود را در کوریدور شمال-جنوب و شرق-غرب ایفا کند. این کار دست ایران را برای مذاکره برای رفع کامل تحریمها باز خواهد کرد.
۱۳. ایران، چین و روسیه باید بر مبنای طرح اخیر لاوروف، طرحهای خود برای امنیت جمعی در خلیج فارس و معماری اقتصادی و امنیتی در غرب آسیا را تجمیع کرده و کشورهای عربی را به مجموعهای از همایشها جهت مذاکرات جمعی یا دوجانبه دعوت کنند. با توجه به تأکید طرح چهارمادهای چین بر خروج نیروهای بیگانه از غرب آسیا و محوری بودن مسئله فلسطین و ارائه توسعه مدل چینی به کشورهای این منطقه، محورهای اصلی هر توافق چندجانبه با کشورهای عربی باید شامل سه رکن زیر باشد:
۱. تعدیل حضور آمریکا در منطقه
۲. مهار اسرائیل
۳. موازنه میان توسعه-امنیت و بهرهمندی همه کشورهای منطقه از مزیتهای اقتصادی منطقه و توازن توسعه میان شمال خلیج فارس و جنوب آن
۱۴. به طور خاص در مورد تنگه هرمز، ایران از حیث نظامی کنترل تنگه را در دست خواهد داشت و این از خطوط قرمز ایران است. اما از حیث تجاری و بحث خدمات/عوارض، ایران باید به تسهیم منافع با کشورهای جنوب فکر کند، به شرطی که چین به عنوان ذینفع تضعیف IMEC نسبت به ارتقای توان ایران در ارائه خدمات به کشتیها و بهبود وضعیت و توسعه بنادر ایران، خصوصاً بندر راهبردی چابهار، متعهد شود (که این امر مستلزم پیروزی بر لابی قدرتمند هند و امارات در ایران است).
در پایان ذکر این نکته ضروری است که دلیل متمایل شدن مجدد آمریکا به مذاکره در مقطع زمانی فعلی، فشارها و التهابات قابل توجه در بازارهای مالی، خصوصاً بخش فناوری و هوش مصنوعی، و همچنین شدت بالای باخت در انتخابات میاندورهای است که ترکیب این دو، آینده میانمدت حزب جمهوریخواه و منافع شخص ترامپ را تهدید میکند. در صورت ادامه مسیر فعلی، یعنی انفعال در نظمسازی، مماشات در برابر امارات و تبدیل شدن به آلت دست آمریکا در خبردرمانی بازارهای مالی، با گذر زمان، بازارهای مالی و نفت از حالت فشار خارج و از سوی دیگر فشارهای اقتصادی داخلی ایران تدریجاً کار خود را خواهد کرد و فضا را به سمتی خواهد برد که یا خطر اشتعال جنگی مجدد شدیداً افزایش یابد، یا ایران مجبور شود به شکلی گسترده و کنترلنشده به طرف مقابل امتیاز دهد و ریسک تهدید و سایه دائمی جنگ را بر خود بپذیرد، که چنین امری مقدمه فروپاشی کشور خواهد بود. ایران تاکنون دستاوردهای ذیقیمتی به دست آورده و زمان آن فرا رسیده که با دیپلماسی فعال، و غلبه بر موانع ذهنی خودساخته، فضا را برای یک توافق پایدار که ایالات متحده تنها یک ضلع آن است، فراهم سازد.
پ. ن.: ممکن است در چند روز آینده توافقی میان ایران و آمریکا حاصل شود، اما باید دقت کرد که شرط موفقیت هر توافق، پایداری و اجرایی شدن آن به شکلی است که منافعی از آن عاید کشور شود و توسعه و امنیت بلند مدت ایران را تضمین کند.
Show more
Russian Il-76TD (RA-76360) landed in Tehran last night, now returning to Moscow.
The Iraqi government has denied the direct flight of the Iranian national football team to Basra, Iraq.
The national team will travel to Abadan. From Abadan, they will then travel to Basra by land.
No comment.
Show more
In my opinion, both Iran & the US are in a quagmire with no real/actual exit.
We’re in what I call a ‘volatile stalemate equilibrium’.
There’s limited attacks from both sides, but not a full war, diplomacy keeps going like a sinus function, both countries are hurting and neither country is willing to reach a win-win deal.
So we’re stuck in this volatile stalemate equilibrium and unfortunately, personally, I don’t see an exit out of this other than a military win. Something that would exhaust one, or the other, militarily.
Even if both countries reach a diplomatical “understanding,” we’ll be back to the era of Pakistani-mediated MoU, which is essentially still a volatile stalemate equilibrium.
A few weeks ago, the leader of Iran had explicitly referred to this exhausting and dangerous phenomenon “No War, No Peace” and ordered Iranian officials to quickly bring this war to an end. But how? Read the post again.
Show more
I really thought this was AI when I saw it lol. What a joke of a country this has become.
Brent oil is crashing hard.
This fake news about Iran’s top security chief, Mohsen Rezaei, meeting with JD Vance in Doha already did its damage (or fixed it, depending on your cup of tea) and lowered Brent by $4.
Show more
According to low-res satellite imagery, the scorch/burn marks on Didamar Island were already visible on November 8, so the attack likely occurred last night which then likely prompted the US to attack Qeshm afterwards. But I can’t say for certain, it might be the other way around.
Telecommunications systems on this small island were used by the US to facilitate the passage of tankers through the southern route of the SoH.
Show more
Iran’s IRGC seems to have struck radar communication systems on the Omani island of Didamar, in the southern side of the Strait of Hormuz.
The radar was used by the US to facilitate tankers & other ships through the southern corridor.
(H/t: @MoloWarMonitor)
Show more
